Duikteamnieuwerkerk

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

2009: Duikvakantie in Dahab

November 2009

Dahab Egypte

 

Ontspannen duikvakantie

Iedereen zou 'once in a lifetime' moeten hebben gedoken in het prachtige water van de golf van Akaba nabij de Rode Zee. Onze duikers kozen dit jaar voor het ' Hotel Tropitel' nabij het rustige toeristenplaatsje Dahab. Een uur rijden per touringcar door de verlaten bergen van de Sinai-woestijn vanaf de geheel gemoderniseerde luchthaven bij Sharm el Sheik. Wij hadden een geweldig ontspannen duikvakantie met een fijne groep: Astrid, Evelyn, Maureen, Gerry, Jan, Tonny, Hans, Jacques, Roland, Jos, Frank en Theo.

 

Onderhandelen

Het resort is een mooie uitvalsbasis om het onderwaterleven te verkennen en tegelijk te genieten van een relaxte vakantie boven water, liggend aan het zwembad, het strand met uitzicht op zee en het Saudische vasteland en alle verdere voorzieningen. Een eigen duikschool ontbreekt ook niet vanwaar – na enig stevig onderhandelen over prijs en mogelijkheden door Evelyn - de duikers iedere dag weer nieuwe ervaringen in het onderwaterleven opdoen.

 

Veel Cola Light

Enigermate gestrest nog maken we de voorbereidingen voor een eerste duik en na nog een tweetal briefings gaan we vanaf de riante steiger met zwemtrap te water om het enorme huisrif te verkennen. Eerst nog de onderwatertest door de diveguide die bestand uit bril leegblazen en ademapparaat terugvinden. Iedereen slaagde onmiddellijk zodat we verder geheel vrij onze eigen weg konden gaan. En adembenemend: annemoonvissen, murenen, papagaaivissen, schorpioenvissen, lionfish , een rode zee bultkop, steenvissen ( gevaarlijk), en allerlei soorten zachte en harde koralen verschijnen voor onze duikmaskers. Teveel om op te noemen. Heerlijk water, goed zicht en een prettige temperatuur van 26 graden. De stemming zit er goed inen de lunch – met veel Cola Light – smaakte dan ook goed. 's-Middags werd met buddy's gedoken en ik ging met Evelyn op zoek naar een Canyon waar we kwamen begeleid door een lichte stroming. Helaas waren we al fors door de lucht heen en besloten niet af te dalen en veilig weer terug te gaan.

 

Met of juist zonder airco

Het slapen in zo'n hotel is de eerste nacht altijd weer even wennen voor sommigen: met of juist zonder airco, ongedierte ( vliegen en kakkerlakken (Astrid!) , de matrassen, het gesnurk van een buurman en onheilspellende geluiden van buiten. De tweede duikdag stond voor Frank in het teken van het afronden van zijn 2* duikbrevet. Hij koos voor de verplichte opstijging wel een bijzondere locatie. Vanuit het hart van de Canyon, op 27 mdiepte, maakte hij een perfecte opstijging voor de neus van zijn examinator. Daarna werden nog enkele begeleide opstijgingen geoefend. Op het huisrif werden allerlei nieuwe zaken gevonden zoals kleine slakjes, een grote napoleonvis of nog niet eerder waargenomen vissen.

We waren al aan het wennen aan de bijzondere omgeving met rondtrekkende kamelen, paarden en allerlei lieden die gezellig een praatje kwamen maken maar toch ook dikwijls een handeltje kwamen aanbieden in de vorm van massages, kamelentochten, taxi's, eten in een authentieke bedoeïnentent met veel – gratis – wijn of wat dan ook. Deze avond was de wijn in het restaurant op en aten we bier met kip. Ook lekker. Met de shuttlebus naar Dahab en daar winkelen, echte koffie drinken, knippen en scheren ( oeps), en iets drinken aan de boulevard. Het toeristenstadje werd kennelijk bemenst door enkel egyptische mannen. De dames zaten ver weg in de bergen of waar dan ook. Onderhandelen over de ritprijs van de taxi en voor 2.5 euro weer terug naar Tropitel.

 

Uit zijn linkeroor belletjes kwamen

Veel wind deed ons besluiten met een Jeep te gaan duiken op de wereldberoemde locatie "the Blue Hole". Alle duiklessen en uitrusting achterop en 3 km verder weer uitladen en via een smal pad waar een aantal gedenkstenen aan de rotsen hingen van duikers die het niet hadden overleefd ( waarschuwend!) en naar de Bell's. Een soort half open schoorsteen die recht naar beneden voert en waar tot 30 meter diep rechtstandig in moet worden afgedaald. Jan hield het na 3 meter voor gezien omdat uit zijn linkeroor belletjes kwamen vanwege een gaatje in zijn trommelvlies. Kostte hem tegelijk een reisje naar het lokale medical centre waar ook nog een grote deco-tank lag. Helaas een einde aan het duiken voor deze week. Daar ga je dan. Een drop-off van maar liefst 800 meter. Opletten met afdalen dus! Tussen Maureen en Jos daalde ik in het rijtje – tussen de Bell's – af. Na een overhang doken we in the Blue Hole. Een onverklaard rond gat in het rif van zo'n 40 meter doorsnede en tot 120 meter diep. Vooral een bijzonder natuurverschijnsel door z'n vorm en oorsprong. Veel koraal en vissen zagen we er niet. In het midden waren een aantal freedivers bezig hun sport te beoefenen. Voorzien van veel lood om snel langs een lijn af te kunnen dalen, grote vinnen en zelfs een onderwater scooter. Het lijkt me erg gevaarlijk en niet echt interessant. Ook waren er een tweetal Techdivers voorzien van maar liefst 5 vijftien liter flessen met een bijzonder gasmengel. De zin hiervan werd mij niet geheel duidelijk op deze locatie. Meer iets voor op een zeer diep liggend wrak.

Wij hadden ook hier een mooie en veilige duik. Op deze locatie behaalde Frank zijn 2* -brevet. Hoera.

 

Pyjama slakjes

Inmiddels is Jacques gesneuveld door het Egyptische eten en ook Tonnie komt bij van een zware nacht en reserveert een massage. Roland kan maar niet wennen aan de lattenbodem van zijn springbox. Het moreel blijft desondanks goed. Er wordt overdag veel gedoken op het huisrif en we treffen de zaadjes van de .. Spaanse Danseres

 

Mooi is ze he!?! en vinden diverse soorten pyama slakjes. Hans en Jos liggen in opperbeste stemming aan het zwembad. Met een pick-up en twee Jeeps rijden we naar de Islands net voorbij Dahab waar we gaan duiken. Aangekomen blijken de Islands onder water te liggen. Een labyrint van gangen, heuvels, reusachtige koralen omgeven door veel tropische vissen. Een groep geelstaart barracuda's houdt de wacht. We komen nog een grote tandbaars tegen en Evelyn ontdekt de zeldzame "rüppels wratslak".

 

Adembenemende choreografie

Wat je overdag niet ziet komt in het schijnsel van de duiklampen naar voren in de nachtduiken die we maken vanaf het huisrif. Een grote zeester, twee kleine sepia's, lichtgevende vissen en lichtgevend plankton. Erg bijzonder. The splashing moment was toch –op afstand – het ontdekken van de Spaanse Danseres. De charmante Egyptische gids wees Astrid op deze bijzondere slakkensoort en wist het diertje tot een wel heel fraai dansje te verleiden. Het 20 cm lange wezen was bloedrood gekleurd en kwam als vanzelf los van het koraal en bewoog zich volgens een wel heel bijzondere en adembenemende choreografie. Het gebubbel van de duikers was niet van de lucht en als blijk van dank liet Roland haar nog even balanceren op de tip van zijn zwemvin. Gerry had natuurlijk spijt zijn HD-camera niet bij de hand te hebben maar de opnamen van Astrid ( zie de site) zijn de moeite van het bekijken waard. Verschillende giftigeLionvissen – één met de naam Winston- achtervolgden ons door het donkere water. Te snel was de duik alweer teneinde en werden de pakken te drogen gehangen in de duikbasis om tenslotte in de duiktassen te verdwijnen voor de terugvlucht over Akaba naar Amsterdam.